ព្រះពុទ្ធ ព្រះធម៌ ព្រះសង្ឃ BUDDHA DHARMA SANGHA BOUDDHA DHARMA SANGHA
ធម៌ទាំងអស់ជាធម៌ក្តៅ។
ព្រះសាស្តាព្រះអង្គសម្ដែងច្បាស់លាស់ណាស់ បើសិក្សាមិនពិចារណាដល់ទីជម្រៅក្នុងនាមយើងជាបថុជ្ជន ប្រាកដជាមិនច្បាស់។ព្រះអង្គបានសំដែងក្នុង កលាមសូត្រដែលមានទីជម្រៅជ្រៅក្រៃលែងទាំង 10 ។ ខ្ញុំបាទយកពីរឬបីមកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ដើម្បីឲ្យមានការពិចារណាទាំងអស់គ្នា។ព្រះសាស្ដាមិនអាចជួយបុគ្គលដោយរិទ្ធឬសីលទេ។តែលោកអាចជួយដោយបង្ហាញនៅមាគ៌ាដ៏បរិសុទ្ធចំពោះបុគ្គលណាដែលមានឧបនិស្ស័យ។ឧទាហរណ៍ដើម្បីឲ្យយល់ត្រូវតែមានឧទាហរណ៍។ព្រោះជាច្បាប់ធម្មជាតិ។បុគ្គលដែលមានឧបនិស្ស័យប្រៀបដូចជាផ្កាកុលាប ដែលជាពូជតែមួយក្នុងចំណោមផ្កាទាំងអស់រាប់ម៉ឺនផ្កាក្នុងភពលោកយើងនេះ។ នៅពេលដែលព្រះអង្គឃើញផ្កាកុលាប ព្រះអង្គក៏បានថែទាំ ស្រោចទឹក ដាក់ជី ដើម្បីឱ្យផ្កាកូលាបឆាប់ធំ ឱ្យមានក្លិនផ្សាយគ្រប់ទិសទី។បើមិនមែនការកុលាបព្រះអង្គមិនអាចធ្វើឲ្យផ្កាទាំងអស់នោះទៅជាផ្កាកុលាបាលទេ។នៅក្នុងកាលាបសូត្រ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមានញាណ ដឹងនៅអ្វីៗដែលនឹងកើតនៅក្នុងអនាគត។ព្រះអង្គបានសំដែងថា។កុំអាលជឿគម្ពី កុំអាលជឿឃើញអ្នកដទៃជឿច្រើន កុំអាលជឿថាថាសាមណៈនេះជាគ្រូរបស់យើង។បើមិនទាន់យល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ។គាថាទាំង 10 នេះមិនចេះប្រែក្លាយគឺជាអមតៈគាថាដែលអាចយល់បាន។តាមអធ្យាស្រ័យ។នៃបុគ្គលនោះ។ពិភពលោកក៏ទទួលស្គាល់ដែរ។សូម្បីតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ដែលជាគ្រូក៏ក៏លោកនៅក្នុងគាថានេះដែរគឺលោកជាបរមគ្រូនៃមនុស្សនិងទេវតាដូច្នេះក៏កុំអាលជឿដែរ។បើមិនទាន់យល់ច្បាស់ដោយខ្លួនឯង ធម្មជាតិជាធម៌ដែលមានហេតុនិងបច្ច័យមិនមានអ្វីដែលថាមិនអាចពន្យល់បាននោះទេ។លើកលែងតែព្រះអង្គឃាត់នៅកន្លែងណាមិនត្រូវពិចារណា។ទាំងអស់គ្នាដឹងថាមានតែព្រះពុទ្ធសាសនាមួយទេដែលជាសាសនាត្រូវគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់។សេរីភាព មិនប្រាកដពូជសាសន៍ ។ល។នៅក្នុងធម៌ដែលព្រះអង្គបានសម្ដែងហើយ។នៅពេលដែលយើងសិក្សាយល់ហើយ។ច្បាស់ហើយត្រឹមត្រូវហើយ។ពិតប្រាកដហើយ។តែបើខ្វះ។ យូនិសោមអ្នកសក្ការៈមិនអាចទៅមុខបាន។ក្នុងលោកយើងនេះមិនមានបុគ្គលណាបញ្ជាបានទៅលើបុគ្គលណាទេ។ទាល់តែបុគ្គលមនុស្សមានឧបនិស្ស័យជាមួយធាតុដូចគ្នាទើបអាចស្ដាប់គ្នាបានទាំងនេះគឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ។ធម្មជាតិទាំងអស់ប្រព្រឹត្តទៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិរៀងខ្លួន។ធម្មជាតិដែលមិនមានវិញ្ញាណនៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមិនមែនវិញ្ញាណ។ដែលមានវិញ្ញាណប្រព្រឹត្តតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមានវិញ្ញាណ។ភ្នែកមានមុខងារសម្រាប់ឃើញ ត្រចៀកមានមុខងារសម្រាប់ឮ ច្រមុះមានមុខងារសម្រាប់ដឹងក្លិន អណ្ដាតមានមុខងារសម្រាប់ដឹងរសជាតិ កាយមានមុខងារសម្រាប់ដឹងការប៉ះពាល់ ចិត្តទទួលអារម្មណ៍ទាំងប្រាំ5 បញ្ជូនតាមទ្វារទាំងប្រាំ សម្រាប់ពិចារណាគិត។យើងមិនអាចបញ្ជាដាច់ខាតទៅលើច្បាប់ធម្មជាតិបានទេ។ ភ្នែកប្រាប់ថាកុំឲ្យឃើញឲ្យឮមិនបានទេជាដាច់ខាត។កន្លែងនេះហាក់ដូចជាយល់។ ទាំងអស់នេះជាមុខងាររបស់អ្វី គឺជាមុខងាររបស់ចេតសិក ទាំងប្រាំមួយក្នុងចំណោម ចេតសិក ៥២ ដែលសត្វបុគ្គលយល់ថាខ្លួននោះឯង។សទ្ធា ជំនឿ ការពិចារណា ។ល។ មានចេតសិកជាមូល ។បើបុគ្គលនោះមានសទ្ធាជំនឿពិចារណាទៅលើអ្វីហើយមិនអាចឲ្យបុគ្គលនោះ មានសទ្ធាជំនឿពិចារណាក្រៅអំពីសភាវៈរបស់ចេតសិកបានពិចារណាហើយមានសទ្ធាហើយទៅតាមសភាវៈចេតសិក ដែលមិនមែនសត្វបុគ្គល។ដូចជាផ្កាកុលាបដែលជាពូជផ្កាពិសេសមិនអាចឲ្យក្លាយទៅជាពូជផ្កាដទៃបានទេ។ឯពូជផ្កាដទៃក៏មិនអាចឲ្យមកជាផ្កាកូលាបក៏មិនបាន។ការយល់ចង់ឱ្យបុគ្គលនេះឬបុគ្គលនោះជឿតាមដែលខ្លួនជឿ មិនខុសអ្វីដែលចង់ឲ្យ ភ្នែកឈប់ឃើញឲ្យឮឬត្រចៀកឲ្យឈប់ឮមកឃើញវិញ មិនខុសគ្នាទេ។មិនមានសត្វមិនមានបុគ្គលជាអ្នកគិតជាអ្នកពិចារណា។ មានតែធម្មជាតិដែលប្រព្រឹត្តទៅតាមហេតុនិងបច្ច័យ ដែលមានកម្មជាឬស ។ធម៌ទាំងឡាយមានហេតុនិងបច្ច័យ។ សត្វលោកមានកម្មរៀងៗខ្លួន។🙏🙏🙏☸️☸️☸️🌹❤️ផ្ទេរមកពីការសន្ទនាក្នុងព្រះសទ្ធម្ម។ថ្ងៃទី 11.08 .2025 .ព្រះសាស្តាព្រះអង្គសម្ដែងច្បាស់លាស់ណាស់ បើសិក្សាមិនពិចារណាដល់ទីជម្រៅក្នុងនាមយើងជាបថុជ្ជន ប្រាកដជាមិនច្បាស់។ព្រះអង្គបានសំដែងក្នុង កលាមសូត្រដែលមានទីជម្រៅជ្រៅក្រៃលែងទាំង 10 ។ ខ្ញុំបាទយកពីរឬបីមកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ដើម្បីឲ្យមានការពិចារណាទាំងអស់គ្នា។ព្រះសាស្ដាមិនអាចជួយបុគ្គលដោយរិទ្ធឬសីលទេ។តែលោកអាចជួយដោយបង្ហាញនៅមាគ៌ាដ៏បរិសុទ្ធចំពោះបុគ្គលណាដែលមានឧបនិស្ស័យ។ឧទាហរណ៍ដើម្បីឲ្យយល់ត្រូវតែមានឧទាហរណ៍។ព្រោះជាច្បាប់ធម្មជាតិ។បុគ្គលដែលមានឧបនិស្ស័យប្រៀបដូចជាផ្កាកុលាប ដែលជាពូជតែមួយក្នុងចំណោមផ្កាទាំងអស់រាប់ម៉ឺនផ្កាក្នុងភពលោកយើងនេះ។ នៅពេលដែលព្រះអង្គឃើញផ្កាកុលាប ព្រះអង្គក៏បានថែទាំ ស្រោចទឹក ដាក់ជី ដើម្បីឱ្យផ្កាកូលាបឆាប់ធំ ឱ្យមានក្លិនផ្សាយគ្រប់ទិសទី។បើមិនមែនការកុលាបព្រះអង្គមិនអាចធ្វើឲ្យផ្កាទាំងអស់នោះទៅជាផ្កាកុលាបាលទេ។នៅក្នុងកាលាបសូត្រ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមានញាណ ដឹងនៅអ្វីៗដែលនឹងកើតនៅក្នុងអនាគត។ព្រះអង្គបានសំដែងថា។កុំអាលជឿគម្ពី កុំអាលជឿឃើញអ្នកដទៃជឿច្រើន កុំអាលជឿថាថាសាមណៈនេះជាគ្រូរបស់យើង។បើមិនទាន់យល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ។គាថាទាំង 10 នេះមិនចេះប្រែក្លាយគឺជាអមតៈគាថាដែលអាចយល់បាន។តាមអធ្យាស្រ័យ។នៃបុគ្គលនោះ។ពិភពលោកក៏ទទួលស្គាល់ដែរ។សូម្បីតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ដែលជាគ្រូក៏ក៏លោកនៅក្នុងគាថានេះដែរគឺលោកជាបរមគ្រូនៃមនុស្សនិងទេវតាដូច្នេះក៏កុំអាលជឿដែរ។បើមិនទាន់យល់ច្បាស់ដោយខ្លួនឯង ធម្មជាតិជាធម៌ដែលមានហេតុនិងបច្ច័យមិនមានអ្វីដែលថាមិនអាចពន្យល់បាននោះទេ។លើកលែងតែព្រះអង្គឃាត់នៅកន្លែងណាមិនត្រូវពិចារណា។ទាំងអស់គ្នាដឹងថាមានតែព្រះពុទ្ធសាសនាមួយទេដែលជាសាសនាត្រូវគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់។សេរីភាព មិនប្រាកដពូជសាសន៍ ។ល។នៅក្នុងធម៌ដែលព្រះអង្គបានសម្ដែងហើយ។នៅពេលដែលយើងសិក្សាយល់ហើយ។ច្បាស់ហើយត្រឹមត្រូវហើយ។ពិតប្រាកដហើយ។តែបើខ្ខ្វះយោនិសោនសក្ការៈមិនអាចទៅមុខបាន។ក្នុងលោកយើងនេះមិនមានបុគ្គលណាបញ្ជាបានទៅលើបុគ្គលណាទេ។ទាល់តែបុគ្គលមនុស្សមានឧបនិស្ស័យជាមួយធាតុដូចគ្នាទើបអាចស្ដាប់គ្នាបានទាំងនេះគឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ។ធម្មជាតិទាំងអស់ប្រព្រឹត្តទៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិរៀងខ្លួន។ធម្មជាតិដែលមិនមានវិញ្ញាណនៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមិនមែនវិញ្ញាណ។ដែលមានវិញ្ញាណប្រព្រឹត្តតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមានវិញ្ញាណ។ភ្នែកមានមុខងារសម្រាប់ឃើញ ត្រចៀកមានមុខងារសម្រាប់ឮ ច្រមុះមានមុខងារសម្រាប់ដឹងក្លិន អណ្ដាតមានមុខងារសម្រាប់ដឹងរសជាតិ កាយមានមុខងារសម្រាប់ដឹងការប៉ះពាល់ ចិត្តទទួលអារម្មណ៍ទាំងប្រាំ5 បញ្ជូនតាមទ្វារទាំងប្រាំ សម្រាប់ពិចារណាគិត។យើងមិនអាចបញ្ជាដាច់ខាតទៅលើច្បាប់ធម្មជាតិបានទេ។ ភ្នែកប្រាប់ថាកុំឲ្យឃើញឲ្យឮមិនបានទេជាដាច់ខាត។កន្លែងនេះហាក់ដូចជាយល់។ ទាំងអស់នេះជាមុខងាររបស់អ្វី គឺជាមុខងាររបស់ចេតសិក ទាំងប្រាំមួយក្នុងចំណោម ចេតសិក ៥២ ដែលសត្វបុគ្គលយល់ថាខ្លួននោះឯង។សទ្ធា ជំនឿ ការពិចារណា ។ល។ មានចេតសិកជាមូល ។បើបុគ្គលនោះមានសទ្ធាជំនឿពិចារណាទៅលើអ្វីហើយមិនអាចឲ្យបុគ្គលនោះ មានសទ្ធាជំនឿពិចារណាក្រៅអំពីសភាវៈរបស់ចេតសិកបានពិចារណាហើយមានសទ្ធាហើយទៅតាមសភាវៈចេតសិក ដែលមិនមែនសត្វបុគ្គល។ដូចជាផ្កាកុលាបដែលជាពូជផ្កាពិសេសមិនអាចឲ្យក្លាយទៅជាពូជផ្កាដទៃបានទេ។ឯពូជផ្កាដទៃក៏មិនអាចឲ្យមកជាផ្កាកូលាបក៏មិនបាន។ការយល់ចង់ឱ្យបុគ្គលនេះឬបុគ្គលនោះជឿតាមដែលខ្លួនជឿ មិនខុសអ្វីដែលចង់ឲ្យ ភ្នែកឈប់ឃើញឲ្យឮឬត្រចៀកឲ្យឈប់ឮមកឃើញវិញ មិនខុសគ្នាទេ។មិនមានសត្វមិនមានបុគ្គលជាអ្នកគិតជាអ្នកពិចារណា។ មានតែធម្មជាតិដែលប្រព្រឹត្តទៅតាមហេតុនិងបច្ច័យ ដែលមានកម្មជាឬស ។ធម៌ទាំងឡាយមានហេតុនិងបច្ច័យ។ សត្វលោកមានកម្មរៀងៗខ្លួន។🙏🙏🙏☸️☸️☸️🌹❤️
ព្រះសាស្តាព្រះអង្គសម្ដែងច្បាស់លាស់ណាស់ បើសិក្សាមិនពិចារណាដល់ទីជម្រៅក្នុងនាមយើងជាបថុជ្ជន ប្រាកដជាមិនច្បាស់។ព្រះអង្គបានសំដែងក្នុង កលាមសូត្រដែលមានទីជម្រៅជ្រៅក្រៃលែងទាំង 10 ។ ខ្ញុំបាទយកពីរឬបីមកធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ដើម្បីឲ្យមានការពិចារណាទាំងអស់គ្នា។ព្រះសាស្ដាមិនអាចជួយបុគ្គលដោយរិទ្ធឬសីលទេ។តែលោកអាចជួយដោយបង្ហាញនៅមាគ៌ាដ៏បរិសុទ្ធចំពោះបុគ្គលណាដែលមានឧបនិស្ស័យ។ឧទាហរណ៍ដើម្បីឲ្យយល់ត្រូវតែមានឧទាហរណ៍។ព្រោះជាច្បាប់ធម្មជាតិ។បុគ្គលដែលមានឧបនិស្ស័យប្រៀបដូចជាផ្កាកុលាប ដែលជាពូជតែមួយក្នុងចំណោមផ្កាទាំងអស់រាប់ម៉ឺនផ្កាក្នុងភពលោកយើងនេះ។ នៅពេលដែលព្រះអង្គឃើញផ្កាកុលាប ព្រះអង្គក៏បានថែទាំ ស្រោចទឹក ដាក់ជី ដើម្បីឱ្យផ្កាកូលាបឆាប់ធំ ឱ្យមានក្លិនផ្សាយគ្រប់ទិសទី។បើមិនមែនការកុលាបព្រះអង្គមិនអាចធ្វើឲ្យផ្កាទាំងអស់នោះទៅជាផ្កាកុលាបាលទេ។នៅក្នុងកាលាបសូត្រ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធមានញាណ ដឹងនៅអ្វីៗដែលនឹងកើតនៅក្នុងអនាគត។ព្រះអង្គបានសំដែងថា។កុំអាលជឿគម្ពី កុំអាលជឿឃើញអ្នកដទៃជឿច្រើន កុំអាលជឿថាថាសាមណៈនេះជាគ្រូរបស់យើង។បើមិនទាន់យល់ខ្លួនឯងពិតប្រាកដ។គាថាទាំង 10 នេះមិនចេះប្រែក្លាយគឺជាអមតៈគាថាដែលអាចយល់បាន។តាមអធ្យាស្រ័យ។នៃបុគ្គលនោះ។ពិភពលោកក៏ទទួលស្គាល់ដែរ។សូម្បីតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ដែលជាគ្រូក៏ក៏លោកនៅក្នុងគាថានេះដែរគឺលោកជាបរមគ្រូនៃមនុស្សនិងទេវតាដូច្នេះក៏កុំអាលជឿដែរ។បើមិនទាន់យល់ច្បាស់ដោយខ្លួនឯង ធម្មជាតិជាធម៌ដែលមានហេតុនិងបច្ច័យមិនមានអ្វីដែលថាមិនអាចពន្យល់បាននោះទេ។លើកលែងតែព្រះអង្គឃាត់នៅកន្លែងណាមិនត្រូវពិចារណា។ទាំងអស់គ្នាដឹងថាមានតែព្រះពុទ្ធសាសនាមួយទេដែលជាសាសនាត្រូវគ្រប់កាលៈទេសៈទាំងអស់។សេរីភាព មិនប្រាកដពូជសាសន៍ ។ល។នៅក្នុងធម៌ដែលព្រះអង្គបានសម្ដែងហើយ។នៅពេលដែលយើងសិក្សាយល់ហើយ។ច្បាស់ហើយត្រឹមត្រូវហើយ។ពិតប្រាកដហើយ។តែបើខ្វះ។ យូនិសោមអ្នកសក្ការៈមិនអាចទៅមុខបាន។ក្នុងលោកយើងនេះមិនមានបុគ្គលណាបញ្ជាបានទៅលើបុគ្គលណាទេ។ទាល់តែបុគ្គលមនុស្សមានឧបនិស្ស័យជាមួយធាតុដូចគ្នាទើបអាចស្ដាប់គ្នាបានទាំងនេះគឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ។ធម្មជាតិទាំងអស់ប្រព្រឹត្តទៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិរៀងខ្លួន។ធម្មជាតិដែលមិនមានវិញ្ញាណនៅតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមិនមែនវិញ្ញាណ។ដែលមានវិញ្ញាណប្រព្រឹត្តតាមច្បាប់ធម្មជាតិដែលមានវិញ្ញាណ។ភ្នែកមានមុខងារសម្រាប់ឃើញ ត្រចៀកមានមុខងារសម្រាប់ឮ ច្រមុះមានមុខងារសម្រាប់ដឹងក្លិន អណ្ដាតមានមុខងារសម្រាប់ដឹងរសជាតិ កាយមានមុខងារសម្រាប់ដឹងការប៉ះពាល់ ចិត្តទទួលអារម្មណ៍ទាំងប្រាំ5 បញ្ជូនតាមទ្វារទាំងប្រាំ សម្រាប់ពិចារណាគិត។យើងមិនអាចបញ្ជាដាច់ខាតទៅលើច្បាប់ធម្មជាតិបានទេ។ ភ្នែកប្រាប់ថាកុំឲ្យឃើញឲ្យឮមិនបានទេជាដាច់ខាត។កន្លែងនេះហាក់ដូចជាយល់។ ទាំងអស់នេះជាមុខងាររបស់អ្វី គឺជាមុខងាររបស់ចេតសិក ទាំងប្រាំមួយក្នុងចំណោម ចេតសិក ៥២ ដែលសត្វបុគ្គលយល់ថាខ្លួននោះឯង។សទ្ធា ជំនឿ ការពិចារណា ។ល។ មានចេតសិកជាមូល ។បើបុគ្គលនោះមានសទ្ធាជំនឿពិចារណាទៅលើអ្វីហើយមិនអាចឲ្យបុគ្គលនោះ មានសទ្ធាជំនឿពិចារណាក្រៅអំពីសភាវៈរបស់ចេតសិកបានពិចារណាហើយមានសទ្ធាហើយទៅតាមសភាវៈចេតសិក ដែលមិនមែនសត្វបុគ្គល។ដូចជាផ្កាកុលាបដែលជាពូជផ្កាពិសេសមិនអាចឲ្យក្លាយទៅជាពូជផ្កាដទៃបានទេ។ឯពូជផ្កាដទៃក៏មិនអាចឲ្យមកជាផ្កាកូលាបក៏មិនបាន។ការយល់ចង់ឱ្យបុគ្គលនេះឬបុគ្គលនោះជឿតាមដែលខ្លួនជឿ មិនខុសអ្វីដែលចង់ឲ្យ ភ្នែកឈប់ឃើញឲ្យឮឬត្រចៀកឲ្យឈប់ឮមកឃើញវិញ មិនខុសគ្នាទេ។មិនមានសត្វមិនមានបុគ្គលជាអ្នកគិតជាអ្នកពិចារណា។ មានតែធម្មជាតិដែលប្រព្រឹត្តទៅតាមហេតុនិងបច្ច័យ ដែលមានកម្មជាឬស ។ធម៌ទាំងឡាយមានហេតុនិងបច្ច័យ។ សត្វលោកមានកម្មរៀងៗខ្លួន។🙏🙏🙏☸️☸️☸️🌹❤️
បបរមត្ថពុទ្ធិ 